هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از مضامینی مانند عشق، مستی، طبیعت، و رنج‌های عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر از باده، گلستان، بلبلان، و غنچه به‌عنوان نمادهایی برای بیان احساسات خود استفاده کرده است. همچنین، اشاراتی به ناپایداری دنیا و رهایی از رنج‌های درونی دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به مستی و رنج‌های عاطفی وجود دارد که مناسب‌تر است برای سنین بالاتر ارائه شود.

غزل ۴۱۱ - بخانه چند نشینی سری ببستان کش

بخانه چند نشینی سری ببستان کش
چو چشم خویش دمی باده در گلستان کش ۱

ز کنجکاوی دلها غبار می گیرد
زلطف گاهی دستی بتیغ مژگان کش ۲

مرا بگوشه مکتوب غیر یاد مکن
جدا بنام من ایدوست خط نسیان کش ۳

زمانه ایست که مستی زبلبلان عیب است
بسان غنچه در این باغ باده پنهان کش ۴

اگر قبول نداری که کشته لب تست
بیا بگلشن و از زخم غنچه پیکان کش ۵

چنانکه آب زگل می شود کدورت ناک
اگر تو صافدلی بار زیر دستان کش ۶

ز بیقراری منعم نمی توان کردن
کسی بشعله نگوید که پا بدامن کش ۷

بطاق گنبد فانوس این رقم دیدم
که سر بباد رود زود در گریبان کش ۸

بسان شیشه خالی دماغ ما خشک است
کلیم رخت ببازار میفروشان کش ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۱۰ - در مصاف عافیت لرزان تر از سیماب باش
گوهر بعدی:غزل ۴۱۲ - اگر چه هست مرا بیتو داغ بر سر داغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.