هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از احساس ناامیدی، تنهایی و بیپناهی خود سخن میگوید. او خود را سزاوار هیچ مکانی نمیداند و از زندگی پر از رنج و محنت شکایت دارد. با وجود این، به فقر و بینوایی به عنوان پشتیبان خود اشاره میکند و با دیوانگی و جنون نیز سازگاری نشان میدهد. شعر پر از استعاره و تصاویر شاعرانه است که حالات روحی شاعر را به خوبی نشان میدهد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم انتزاعی مانند فقر، محنت و دیوانگی نیاز به درک و بلوغ بیشتری دارد.
غزل ۴۷۹ - نه سزاوار حرم نه لایق بتخانه ام
نه سزاوار حرم نه لایق بتخانه ام
در خراب آباد دنیا جغد بی ویرانه ام ۱
فرقم از سرکوب محنت یکنفس خالی نبود
گر ز کار افتاد دستم ریخت بر سر خانه ام ۲
بسکه هرگز پر ندیدم جام عیش خویش را
باورم ناید که پر خواهد شدن پیمانه ام ۳
من نباشم رونق عشق و محبت می رود
تیشه فرهادم و بال و پر پروانه ام ۴
فقر تا ما بینوایان را حمایت می کند
سایه پشتیبان دیوارست در ویرانه ام ۵
باگرانان سازگاری و مدارا عاقلیست
چون بزنجیر جنون می سازم ار دیوانه ام ۶
شعله برمی خیزد از فرقم بجای مو کلیم
می سزد گر از ید بیضا بسازی شانه ام ۷
در خراب آباد دنیا جغد بی ویرانه ام ۱
فرقم از سرکوب محنت یکنفس خالی نبود
گر ز کار افتاد دستم ریخت بر سر خانه ام ۲
بسکه هرگز پر ندیدم جام عیش خویش را
باورم ناید که پر خواهد شدن پیمانه ام ۳
من نباشم رونق عشق و محبت می رود
تیشه فرهادم و بال و پر پروانه ام ۴
فقر تا ما بینوایان را حمایت می کند
سایه پشتیبان دیوارست در ویرانه ام ۵
باگرانان سازگاری و مدارا عاقلیست
چون بزنجیر جنون می سازم ار دیوانه ام ۶
شعله برمی خیزد از فرقم بجای مو کلیم
می سزد گر از ید بیضا بسازی شانه ام ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۷۸ - آوردم از مو قلم چون شرح ضعف تن کنم
گوهر بعدی:غزل ۴۸۰ - در مطلعی که وصف دهانش بیان کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
