غزل ۵۷۰ - نیست بیفایده این بیخودی و مدهوشی

نیست بیفایده این بیخودی و مدهوشی
عقل را پخته کنم از سفر بیهوشی ۱

هیچ دل نیست که با عشق نباشد گستاخ
کو حبابی که بدریا نکند سر گوشی ۲

اخگر از عاقبت کار جهان باخبرست
تن خاکستریش بین پس از اطلس پوشی ۳

سرش از دوش بمقراض فنا بردارند
شمع اگر با تو کند آرزوی همدوشی ۴

زهر چشمش نکند دست هوس را کوتاه
تلخی می نشود مانع ساغر نوشی ۵

همه جا حوصله خوبست بجز بزم شراب
که ز کس فوت شود فایده بیهوشی ۶

تو که بر حرف کسی گوش نمی اندازی
چه شود گر دهیم رخصت یک سر گوشی ۷

حاصل هر دو جهان را بسخن گر بدهند
مگشا لب چه توان یافت به از خاموشی ۸

گر چه بهر گهر آبله جا نیست کلیم
چون صدف ساخته دل با غم تنگ آغوشی ۹