شمارهٔ ۷ - بجهت نقش کردن بر حاشیه سراپرده شاهی

برای سراپرده اش آفتاب
ز زرتاب تابیده زرین طناب ۱

چنان ابره از زر کشتی تابناک
که زرین شود میخ چوبین بخاک ۲

شود اطلس چرخش ار آستر
بیابد ز اقبال روی دگر ۳

چنان از طراوت صفا گستر است
گه از پرده چشم روشن تر است ۴

جدائی ازین پرده تا می کشید
چو خواب پریشان که مخمل ندید ۵

بجائی که او سایه گستر شود
ز زربفت او خاک پر زر شود ۶

بنقش و نگارش چو طاووس دید
ز پر بیش از پا خجالت کشید ۷

ز بزمت چنان عزت اندوخته
که زر خویشتن را بر او دوخته ۸

بخدمت فشرده است پای درنگ
نمی آید از ایستادن بتنگ ۹

زهی خدمت اندیش صاحب حیا
که گیرد عصا از درون قبا ۱۰

نکرد از ادب پشت بر بزم شاه
که دارد چو او حق خدمت نگاه ۱۱

ز قربش همه محرمان در حساب
چو استد کند پشت بر آفتاب ۱۲

بهر سرزمینی که شاه جهان
نهاده است پاگشته بر گرد آن ۱۳