هوش مصنوعی: این متن عرفانی درباره عشق الهی و رسیدن به حقیقت از طریق بی‌خودی و فنا در معشوق است. شاعر از دیدار معشوق می‌گوید و دنیا و عقبی را در برابر آن بی‌ارزش می‌داند. او از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر عاشق سخن می‌گوید و زهد و تقوا را در برابر عشق بی‌معنا می‌داند. متن بر گذر از ظاهر و رسیدن به معنی تأکید دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، برخی از اشارات مانند 'جام می' و 'خرابات' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.

شماره ۶ - برابر طور عشق ای دل ببین نور تجلی را

برابر طور عشق ای دل ببین نور تجلی را
که تا بیخود شوی از خود بدانی طور و موسی را ۱

مرا دعوت مکن واعظ بحوران از قصور خود
که ما دیدار میخواهیم نه دنیا(و) نه عقبی را ۲

ترا گردیده مجنون نباشد کی توانی دید
شعاع پرتو حسن جهان افروز لیلی را ۳

نداری دیده معنی، ندیدی زان، مه رویش
ز حسن صورت یوسف نباشد بهره اعمی را ۴

چو گشتم عاشق صادق بمعشوق خراباتی
گرفتم جام می بر کف، فکندم زهد و تقوی را ۵

بنزد جان مشتاقان نباشد هیچ مقداری
به پیش قدورخسارش دلا فردوس و طوبی را ۶

دو عالم صورت و معنی جمال نوربخش او
ز صورت بگذر ار خواهی اسیری حسن معنی را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵ - وقت نماز ز عشق شنیدم عجب ندا
گوهر بعدی:شماره ۷ - اگر از چهره ذاتش برافتد برده اسما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.