شماره ۶۳ - قبله حاجات ما کوی خرابات آمدست

قبله حاجات ما کوی خرابات آمدست
شاهد و می رند را عین مناجات آمدست ۱

چون بمستی میتوان رستن ز هستی لاجرم
عاشقان را می پرستی به ز طاعات آمدست ۲

آیت حسن تو خواند جان ما از هر ورق
حال عارف برتر از کشف و کرامات آمدست ۳

بشنود انی اناالله چون کلیم از هر درخت
هرکه او برطور عشق از بهر میقات آمدست ۴

از فنا چون می توان در بزم وصلش راه یافت
پس بمعنی نیستی عین کمالات آمدست ۵

بت پرستی گر گرفتار خودی نی حق پرست
در طریقت بیخودی اصل عبادات آمدست ۶

تا اسیری از خودی فانی و باقی شد بدوست
ساقی میخانه و پیر خرابات آمدست ۷