شماره ۹۴ - اسیر عشق تو از هردوکون آزاد است

اسیر عشق تو از هردوکون آزاد است
کسی که با غم تو مونس است دلشاد است ۱

چه منع عاشق دیوانه میکنی زاهد
بعشق دوست ندانم ترا چه واداداست ۲

مکن ملامت عاشق بعشق ورزیدن
که کار عشق نه کسبی است بل خداداد است ۳

بغمزه چشم تو بنیاد غارت جان کرد
ز ترک مست نپرسی که این چه بنیاد است ۴

درون خلوت جانم هزار گلزار است
خیال روی تو آنجا چو رخت بنهادست ۵

جهان ز تاب تجلی شدست غرقه نور
مگر که یار ز رخسار پرده بگشادست ۶

بیک کرشمه ز عشاق جان و دل بربود
بدلبری چه توان گفت کو چه استاد است ۷

بنوش باده عشق و بریش زهد بخند
چه اعتبار بکار جهان که برباد است ۸

همیشه کارتو سوزست و ناله و زاری
اسیریا بخدا گو ترا چه افتادست ۹