شماره ۹۷ - زمهر روی تو هر ذره ماه تابانست

زمهر روی تو هر ذره ماه تابانست
ز تاب پرتو حسن تو عقل حیرانست ۱

بیابیا که ز درد تو ناتوان گشتم
بجز نظر بجمالت بگو چه درمانست ۲

اگر چه شاهد رویت ز خلق گشت نهان
عیان بدیده ماشد هرآنچه پنهانست ۳

بیک کرشمه ربودی قرار و صبر از دل
کنون ز شوق تو مارانه سر نه سامانست ۴

بغیر یار درین دار نیست دیاری
خیال غیر اگر هست پیش نادانست ۵

فنا نگشته خلاصی مجوز دست فراق
بوصل دوست رسیدن نه کار آسانست ۶

بیا و جای اقامت بملک عشق طلب
که کوی زهد اسیری نه جای رندانست ۷