شماره ۱۰۰ - مستیم تا ابد شده از بیخودی ز دست

مستیم تا ابد شده از بیخودی ز دست
زان باده که داد بما ساقی الست ۱

من مست عشقم از بر ما خیز زاهدا
بد نام می شوی که بما میکنی نشست ۲

هرگز خمار فرقت جانان ندید جان
از باده وصال چو بودم همیشه مست ۳

من فاش گویمت دو جهان غیر یار نیست
سر چنین بلند نخواهیم گفت پست ۴

از مظهر جهان چو توئی ظاهر از چه شد
این اختلاف مؤمن و ترسا و بت پرست ۵

بی بهره از جمال رخت نیست ذره
مرآت حسن روی تو بودست هرچه هست ۶

تا مهر نوربخش بتابید بر دلم
از جمله قید جان اسیری ما برست ۷