هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از حافظ، به بیان حضور پروردگار در همه چیز و در عین حال پنهان بودن او می‌پردازد. شاعر از عشق الهی، حیرت عاشق و رازآلودگی معشوق سخن می‌گوید و زیبایی‌های جهان را جلوه‌ای از جمال حق می‌داند.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده در شعر، درک آن را برای مخاطبان جوان‌تر دشوار می‌سازد. این محتوا برای نوجوانان و بزرگسالانی مناسب است که با ادبیات عرفانی آشنایی نسبی دارند.

شماره ۱۰۹ - خورشید رخت از همه ذرات عیانست

خورشید رخت از همه ذرات عیانست
باآنکه عیانست پس پرده نهانست ۱

رویت زچه رو روی بهر روی نهان کرد
گوئی که مگر مصلحت کار در آنست ۲

هر لحظه بما روی بنوعی بنماید
این جلوه همه از پی صاحب نظرانست ۳

از آینه روی بتان حسن تو دیدیم
حیرانی ما در رخ خوبان همه زانست ۴

بر لوح دلم نقش خیال تو مصور
بر صفحه جان از خط و خال تو نشانست ۵

غرق است بدریای تحیر دل عاشق
دلبر بکنار و غم عشقش بمیانست ۶

معشوق نهانست و اسیری ز پی عشق
مست است ازآن رو همه با زار و فغانست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۸ - یارب ز چه روروی تو در پرده نهانست
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰ - درد تو دوای دل و هم مرهم جانست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.