هوش مصنوعی: شاعر در این شعر عاشقانه، از عشق و علاقه‌ی خود به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حتی رنج‌های عشق مانند جدایی، شب‌های بیداری و اندوه، در حضور معشوق برایش شیرین و خوشایند است. او از زیبایی‌های معشوق مانند زلف و رخسارش یاد می‌کند و تأکید می‌کند که تمام وجودش در آرزوی دیدار اوست.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عاشقانه‌ی عمیق و استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالان است.

شماره ۱۱۵ - با خیال زلف تو در خلوت تارم خوشست

با خیال زلف تو در خلوت تارم خوشست
از صفای روی تو باروح انوارم خوشست ۱

خلوت تاریک وصمت وجوع و بیداری شب
با همه در بزم وصلت گر بود بارم خوشست ۲

بی گل رخسار تو پیوسته روز و شب زغم
همچو بلبل با فغان و ناله زارم خوشست ۳

هرکسی را در جهان باشد بچیزی میل دل
جان ما را دایمابا درد دلدارم خوشست ۴

دل فکارست و جگر خونست و دیده خون فشان
این همه در آرزوی روی آن یارم خوشست ۵

با وجود تابش مهر جمال نوربخش
گر بقید ظلمت زلفش گرفتارم خوشست ۶

چون اسیری کفر و ایمان عکس زلف و روی اوست
زان سبب با کعبه و با دیر و زنارم خوشست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۴ - بی جمال روی تو دل را حیاتی هست نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶ - از پرتو جمال تو عالم منورست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.