هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به موضوع عشق الهی و انسانی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که عشق به معشوق (چه الهی و چه انسانی) باعث سرگشتگی جهان و آدمیان شده است. او از شوق معشوق، افلاک و ستارگان را سرگشته می‌داند و جویبارها را در طلب او جاری می‌شمارد. حافظ همچنین به وحدت وجود اشاره می‌کند و می‌گوید اگر زنگ دوئی از آینه دل زدوده شود، روشن می‌شود که همه چیز یکی است. در پایان، شاعر از مستی عشق و هجران می‌گوید.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۱۸ - گر مهر فاحببت بذرات نه ساریست

گر مهر فاحببت بذرات نه ساریست
سرگشتگی عالم و آدم ز طلب چیست ۱

از شوق تو سرگشته شد افلاک و کواکب
واندر طلبت آب بهر گوشه جاریست ۲

از کعبه ترا گر طلبد زاهد عابد
مطلوب ز بتخانه و از دیر بگو کیست ۳

ز آئینه دل زنگ دوئی گر بزدائی
روشن بنماید که همه، غیر یکی نیست ۴

این طرفه که از باده وصلش همه مستند
در قید خمار غم هجران ز اسیریست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۷ - ای مصحف جمال تو اوراق کاینات
گوهر بعدی:شماره ۱۱۹ - جان ما عاشق سروقد جانانه شدست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.