هوش مصنوعی: شاعر در این متن از درد عشق و همراهی همیشگی آن با خود می‌گوید. او عشق را حاکم و شاه زندگی خود می‌داند و بیان می‌کند که شب‌زنده‌داران جهان از ناله‌ها و آه‌های او آگاهند. دو گواه بر سوز دل او، چشمان گریان و روی رنگ‌پریده‌اش هستند. او معشوقه‌اش را سرور زیبایان جهان و دلبری مانند ماه توصیف می‌کند و فداکاری در راه عشق را شیوه‌ی زندگی خود می‌داند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه‌ی عمیق و احساساتی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.

شماره ۱۲۲ - دایما درد تو همراه منست

دایما درد تو همراه منست
عشق تو هم حاکم و شاه منست ۱

هرکه بیدارست شبها در جهان
از فغان و زاری و آه منست ۲

دو گواه عدل بر سوز دلم
چشم گریان روی چون کاه منست ۳

سرور خوبان عالم این زمان
دلبر زیبای چون ماه منست ۴

جان فشاندن ای اسیری در غمش
در طریق عاشقان راه منست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - نیست ما را هیچ فکری جز لقای روی دوست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - بیا جانا که بی تو جان خرابست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.