هوش مصنوعی: این متن عرفانی و معنوی، به توصیف ذات الهی و نورانیت آن می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند خورشید، نور، و آب حیات، به بیان عظمت و جمال پروردگار و تأثیر آن بر جهان هستی می‌پردازد. همچنین، به موضوعاتی مانند فیض الهی، کفر و ایمان، و عشق معنوی اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۱۳۰ - ای نهان خورشید ذات تو در ابر کاینات

ای نهان خورشید ذات تو در ابر کاینات
گشت ذرات جهان پیدا ز انوار صفات ۱

مهر ذاتت بی جهات و کیف و کم باشد ولی
ز انبساط نور او شد روشن اطراف و جهات ۲

ممکن از جود وجود واجب آمد در وجود
فیض عامش گشت شامل بر جمیع ممکنات ۳

چون جهان، حسن رخت را هست مظهر از چه رو
نیست یکسان، کفر و ایمان، کعبه و لات و منات ۴

مابدام زلف تو در بند مشکل مانده ایم
ای فروغ نور رویت حل جمله مشکلات ۵

بی جمال تو دو عالم بود دایم در ممات
ز آب حیوان لب لعلت جهان را شد حیات ۶

شد اسیری واله حسن تو از روی بتان
ای جمال نوربخش تو عیان از کاینات ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۹ - مهر روی تو که تابان ز همه ذراتست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱ - تا نقد دارضرب معارف کلام ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.