هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از آرزوی دیدار معشوق، دوری از ریا و زهد دروغین، و میل به مینوشی و شادی در کنار یاران صادق سخن میگوید. او از غم فراق و تاریکیهای دلش مینالد و روشنایی دیدار معشوق را آرزو میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین اشاره به مینوشی و مجالس رندان نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.
شماره ۱۳۶ - جانا بیا که صحبت جانانم آرزوست
جانا بیا که صحبت جانانم آرزوست
جامی ز باده لب خندانم آرزوست ۱
از زاهدی و زهد ریائی دلم گرفت
می خوارگی و مجلس رندانم آرزوست ۲
در پای گل میان چمن جام می بکف
واندر کنار سرو خرامانم آرزوست ۳
درخانه فراق تو دلتنگ گشته ایم
گلگشت باغ وصل تو از جانم آرزوست ۴
در ظلمت غمیم اسیری ز شوق یار
دیدار نوربخش ز جانانم آرزوست ۵
جامی ز باده لب خندانم آرزوست ۱
از زاهدی و زهد ریائی دلم گرفت
می خوارگی و مجلس رندانم آرزوست ۲
در پای گل میان چمن جام می بکف
واندر کنار سرو خرامانم آرزوست ۳
درخانه فراق تو دلتنگ گشته ایم
گلگشت باغ وصل تو از جانم آرزوست ۴
در ظلمت غمیم اسیری ز شوق یار
دیدار نوربخش ز جانانم آرزوست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - ای که کوی یار میجویی، دو عالم کوی اوست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - ما ز جام باده عشقیم مخمورالست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
