هوش مصنوعی:
این متن عرفانی به بیان رابطهی میان ذات و صفات الهی میپردازد و تأثیر آن را در جهان و انسان شرح میدهد. شاعر از تجلی خداوند در دل، رهایی از خودی و ادراک حقیقت از طریق شهود باطنی سخن میگوید. همچنین، به زیبایی بیحدوحصر الهی و ناتوانی در توصیف آن اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات تخصصی و抽象 مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۴۷ - گشت تابان مهر ذاتش از صفات
گشت تابان مهر ذاتش از صفات
وز صفاتش گشت روشن کاینات ۱
گر ندیدی پرتو روی حبیب
از چه کردی سجده کافر پیش لات ۲
دیده باطن گشا ظاهر ببین
مظهر ذات و صفاتش ممکنات ۳
بی جهت بر دل تجلی کرد یار
چون گذشتم از مکان و از جهات ۴
لذتی کردم ز موت اختیار
چون بدیدم خوش حیاتی در ممات ۵
چون توانم کرد وصف روی او
کی درآید کنه حسنش در صفات ۶
چون اسیری دید نور ذات او
یافت از قید خودی کلی نجات ۷
وز صفاتش گشت روشن کاینات ۱
گر ندیدی پرتو روی حبیب
از چه کردی سجده کافر پیش لات ۲
دیده باطن گشا ظاهر ببین
مظهر ذات و صفاتش ممکنات ۳
بی جهت بر دل تجلی کرد یار
چون گذشتم از مکان و از جهات ۴
لذتی کردم ز موت اختیار
چون بدیدم خوش حیاتی در ممات ۵
چون توانم کرد وصف روی او
کی درآید کنه حسنش در صفات ۶
چون اسیری دید نور ذات او
یافت از قید خودی کلی نجات ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۶ - دو عالم غرق انوار تجلی است
گوهر بعدی:شماره ۱۴۸ - پیش عارف که ز آفات طریق اگاهست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
