هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق عمیق و وابستگی روحی شاعر به معشوق است. شاعر از زیبایی و جمال معشوق سخن میگوید و اشاره میکند که دیدن نور معشوق، لذتهای بهشتی را برای بیننده فراهم میآورد. همچنین، شاعر بر پاکی دل و دوری از اغیار تأکید دارد و عقل را در درک این حالات ناتوان میداند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و استعارههای پیچیده، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۱۵۲ - دل را بجمال رخ تو مهر تولاست
دل را بجمال رخ تو مهر تولاست
جان را همه دم دولت وصل تو تمناست ۱
یک پایه ز معراج کمال دل عارف
می دان بیقین کرسی نه چرخ معلاست ۲
در پیش کسی کو بجهان ز اهل شهودست
لاخود همه پندار بود جمله چو الاست ۳
خورشید صفت عکس جمال تو عیان دید
هر کس که چو آئینه دلش پاک و مصفاست ۴
هر دیده که بیند بجهان نور لقایت
لذات نعیم ابد اینجاش مهیاست ۵
از عقل مجو حالت ارباب مقامات
زیرا ز خیال خرد این حال معراست ۶
جز یار نبیند بجهان همچو اسیری
هرکو دلش از دیدن اغیار مبراست ۷
جان را همه دم دولت وصل تو تمناست ۱
یک پایه ز معراج کمال دل عارف
می دان بیقین کرسی نه چرخ معلاست ۲
در پیش کسی کو بجهان ز اهل شهودست
لاخود همه پندار بود جمله چو الاست ۳
خورشید صفت عکس جمال تو عیان دید
هر کس که چو آئینه دلش پاک و مصفاست ۴
هر دیده که بیند بجهان نور لقایت
لذات نعیم ابد اینجاش مهیاست ۵
از عقل مجو حالت ارباب مقامات
زیرا ز خیال خرد این حال معراست ۶
جز یار نبیند بجهان همچو اسیری
هرکو دلش از دیدن اغیار مبراست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۱ - جمله عالم رو بما دارند و مارا روبدوست
گوهر بعدی:شماره ۱۵۳ - هر دل که از کدورت طبع و هوا برست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.