شماره ۱۵۳ - هر دل که از کدورت طبع و هوا برست

هر دل که از کدورت طبع و هوا برست
بیند عیان جمال رخت هر کجا که هست ۱

مطلوب جان جمله به هر حال جز تو نیست
گر شیخ زاهدست و گر رند می پرست ۲

مست تو را به طعنه خلقان چه التفات
رندانه چون به سنگ ملامت سبو شکست ۳

یابد، لباس هستی مطلق ز وصل یار
در نیستی ز غیر خودی هرکه باز رست ۴

از ذوق عاشقان به حقیقت خبر نیافت
هشیار تا ز باده عشقش نگشت مست ۵

هر کو به عاشقی ز سر صدق پا نهاد
هرگز نداد دامن معشوق را ز دست ۶

زاهد به عشق عیب اسیری چه می‌کند
این بود چون نصیب وی از قسمت الست ۷