هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به موضوع مینوشی و مستی به عنوان راهی برای رسیدن به حقیقت و رهایی از تعلقات دنیوی میپردازد. شاعر از می به عنوان نمادی از عشق الهی و وسیلهای برای رسیدن به معرفت یاد میکند و مخاطب را از پیگیری مقامات دنیوی برحذر میدارد.
رده سنی:
18+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم نیاز به دانش پایهای از ادبیات عرفانی دارند.
شماره ۱۵۷ - ای بیخبر از حالت رندان خرابات
ای بیخبر از حالت رندان خرابات
زین می نچشیدی که شدی سوی مناجات ۱
گر نوش کنی جرعه زین جام مصفا
آنگاه شوی صوفی صافی ز کدورات ۲
تا چند خوری غصه باغ و رز وانگور
می نوش که تاباز رهی زین همه آفات ۳
زین باده اگر مست شوی هر دو جهان را
محکوم تو سازند زهی لطف و عنایات ۴
در گوشه میخانه اگر جای دهندت
زنهار مشو در پی تحصیل مقامات ۵
زان باده طلب کن که از و موسی عمران
نوشید و چنان بیخبر افتاد بمیقات ۶
می نوش اگر میطلبی خارق عادت
تا مست نگردی چه زنی دم زکرامات ۷
تا مست ازین می نشوی وانشناسی
اسرار دل اهل دل از شطح وز طامات ۸
نوشیدن می از کف ساقی سقاهم
در پیش اسیری است به از جمله عبادات ۹
زین می نچشیدی که شدی سوی مناجات ۱
گر نوش کنی جرعه زین جام مصفا
آنگاه شوی صوفی صافی ز کدورات ۲
تا چند خوری غصه باغ و رز وانگور
می نوش که تاباز رهی زین همه آفات ۳
زین باده اگر مست شوی هر دو جهان را
محکوم تو سازند زهی لطف و عنایات ۴
در گوشه میخانه اگر جای دهندت
زنهار مشو در پی تحصیل مقامات ۵
زان باده طلب کن که از و موسی عمران
نوشید و چنان بیخبر افتاد بمیقات ۶
می نوش اگر میطلبی خارق عادت
تا مست نگردی چه زنی دم زکرامات ۷
تا مست ازین می نشوی وانشناسی
اسرار دل اهل دل از شطح وز طامات ۸
نوشیدن می از کف ساقی سقاهم
در پیش اسیری است به از جمله عبادات ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۶ - دل را که داغ عشق ندارد نشان کجاست
گوهر بعدی:شماره ۱۵۸ - تا یار پرده از رخ چون ماه برگرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
