شماره ۱۵۹ - تا که خورشید جمالت بجهان تابان گشت

تا که خورشید جمالت بجهان تابان گشت
از شعاعش همه ذرات مه تابان گشت ۱

دل که در کوی غم عشق تو منزل سازد
بیقین خانه عیش و طربش ویران گشت ۲

بار دیگر سرو سامان بجهان باز نیافت
جان که در عشق تو سرگشته و بی سامان گشت ۳

جان بیمار ز دردت بدوائی نرسید
گرچه عمری بجهان در پی این درمان گشت ۴

پرتو نور تجلی تو بر دل چو بتافت
جان و دل بین که ازآن دم بچه رو حیران گشت ۵

از خیال خرد و صبر و سکون بیزارست
جان که او عاشق و شیدای رخ جانان گشت ۶

در همه شهر شود شهره بناموس و بنام
هرکه در کوی ملامت پی این رندان گشت ۷

گو مجو زاهد ماشیوه تقوی ز کسی
کو برندی و بمستی بجهان دستان گشت ۸

نامرادی و غم عشق و ریاضات و سلوک
بر اسیری بهوای تو همه آسان گشت ۹