شماره ۱۷۷ - جانم اسیر دام سر زلف یار شد

جانم اسیر دام سر زلف یار شد
دل در هوای حسن رخش بیقرار شد ۱

جانها معطرست و دو عالم پر از نسیم
تا زلف عنبرین برخت مشکبار شد ۲

زآوازه فراق تو دلها بباد رفت
در آرزوی وصل تو جانها نثار شد ۳

تا در میان جان و دلم عشق جای ساخت
عقل و قرار و صبر زمن برکنار شد ۴

اسرار عشق هرکه چو منصور فاش کرد
بنگر سرش چگونه سزاوار دار شد ۵

در ملک مصر چو یوسف عزیز گشت
هرکس که او بکوی غم عشق خوار شد ۶

از دل هوای مسجد و محراب و زهد رفت
ما را درون میکده زان دم که بار شد ۷

درملک وصل دوست بیک لحظه میرسد
هرکو سمند عشق درین ره سوار شد ۸

یک رنگ شد چو جان اسیری براه عشق
هر دل که با محبت جانان دوچار شد ۹