هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که بر بی‌نیازی از ظواهر دینی و زهد ریاکارانه تأکید دارد و عشق و مستی معنوی را به عنوان راهی برای رسیدن به حقیقت توصیف می‌کند. شاعر از مخاطب می‌خواهد که از زاهدان و صوفیان بی‌ذوق درباره عشق نپرسد و به جای آن، از مستان و خراباتیان درباره حالات عرفانی سؤال کند. همچنین، متن به نفی قید و بندهای ظاهری و تأکید بر تجربه مستقیم عرفانی می‌پردازد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌هایی مانند مستی و خرابات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این متن نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی و اصطلاحات خاص آن دارد.

شماره ۱۸۶ - از ما سخن کشف و کرامات مپرسید

از ما سخن کشف و کرامات مپرسید
مستان خدا را ز مقامات مپرسید ۱

با زاهد رعنا خبر از عشق مگوئید
از صوفی بی ذوق ز حالات مپرسید ۲

غیر از خبر شاهد و میخانه و مطرب
مطلق سخن از پیر خرابات مپرسید ۳

جز موسی وقتی که بود کامل دوران
از طور و تجلی و ز میقات مپرسید ۴

در قید خودی مانده بمطلق نبرد پی
محجوب صفت را خبر از ذات مپرسید ۵

هر ذره گر از مهر رخش آیت خاص است
چون یار عیانست ز آیات مپرسید ۶

از باده پرستان خراباتی قلاش
از مسجد و او راد و ز طاعات مپرسید ۷

از عارف بینا که جهان مظهر حق دید
از خلوت و از نور و ز طامات مپرسید ۸

از گم شده کوی فنا همچو اسیری
از دیر و خرابات و مناجات مپرسید ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۵ - چو حسن روی او جلوه گری کرد
گوهر بعدی:شماره ۱۸۷ - چون از ازل نصیبه ما عشق یار بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.