شماره ۱۹۰ - تا نقاب از مهر رویش دور شد

تا نقاب از مهر رویش دور شد
جمله ذرات غرق نور شد ۱

حسن او در پرده ذرات کون
هم هویدا گشت و هم مستور شد ۲

کعبه و مسجد ز رویش نور یافت
وز لب او میکده معمور شد ۳

بود چشمش فتنه عالم ولی
غمزه او زاد فی الطنبور شد ۴

قابل دیدار جانان کی شود
هرکه او جویای خلد و حور شد ۵

از شراب لعل ساقی جان و دل
گه چو چشمش مست وگه مخمور شد ۶

از غم دنیا و دین دل باز رست
تا بدیدار تو جان مسرور شد ۷

از جفای ترک چشم فتنه جو
جمله عالم پر زشرو شور شد ۸

دید عالم را اسیری پر زخود
از لباس بود خود چون عور شد ۹