هوش مصنوعی: این متن عرفانی درباره عشق الهی و تفاوت بین عاشقان واقعی و زاهدان ریاکار است. شعر به بیان اسرار عشق حقیقی می‌پردازد و نشان می‌دهد که فهم این عشق از طریق عقل خام ممکن نیست. همچنین به موضوعاتی مانند وصال معشوق، فراق، و حقیقت جویی اشاره دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن نیاز به درک و بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین برخی از اصطلاحات و مفاهیم استفاده شده ممکن است برای کودکان نامفهوم باشد.

شماره ۲۰۷ - معشوق جلوه کرد و دل از عاشقان ربود

معشوق جلوه کرد و دل از عاشقان ربود
اندر میانه واسطه دلال عشق بود ۱

ذرات کون بیخبرند از شراب عشق
ساقی بمهر تا در میخانه را گشود ۲

مستی زاهدان همه از نخوت و ریا
مستی عاشقان خدا از می شهود ۳

حل رموز عشق نیامد ز عقل خام
کوشش بسی نمود ولی خویش آزمود ۴

سودای عشق جان و جهانم بباد داد
هیهات عشق و عاشق و فکر زیان و سود ۵

کشتند در زمین دلم تخم عشق دوست
دهقان هر آنچه کشت بآخر همان درود ۶

زاهد بسعی گرچه قدم در طریق زد
کوشش چه سود چون که زیارش کشش نبود ۷

زاهد نکرد فهم نکات دقیق عشق
از عاشقان اگر چه ازین ها بسی شنود ۸

شادی وصل یار بجان عاقبت رسید
زنگ غم فراق ز مرآت دل ز دود ۹

مفتی به نقل غره و هر دم مرا بدل
از پیش یار وارد غیبی کند ورود ۱۰

تقلید را بمان و بتحقیق کن نظر
سر حقیقتی که اسیریت وانمود ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۶ - نمی دانم بقول حاسدی چند
گوهر بعدی:شماره ۲۰۸ - چون نقاب زلف مشکین از جمال خود گشود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.