هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر عشق و شیفتگی شاعر به معشوق است که در آن الطاف الهی و حضور معشوق باعث رشد و شکوفایی شاعر شدهاست. شاعر از غمهای دنیا به دلیل عشقش سخن میگوید و زیباییهای معشوق را با عناصری مانند سرو و آب زندگی توصیف میکند. او همچنین اشاره میکند که فکر معشوق برایش از هر دین و کفری ارزشمندتر است و دیدار معشوق برایش از دنیا و آخرت شیرینتر است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک برخی از استعارهها و اشارات عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۱۰ - چو الطاف الهی رهبر آمد
چو الطاف الهی رهبر آمد
نهال بخت من زان در برآمد ۱
ببر شد نخل امید من آخر
که یار سرو قدم در برآمد ۲
چو گشتم مبتلا در دست عشقش
مرا غم های عالم غمخوار آمد ۳
روان می پرورد بوس لبانش
که آب زندگی جان پرور آمد ۴
ز فکر کفر و دین ما را شب و روز
خیال زلف و رویت بهتر آمد ۵
مثال سرو قدش راستی را
بباغ خلد طوبی کمتر آمد ۶
اسیری را دمی دیدار خوبش
ز دنیا و ز عقبی خوشتر آمد ۷
نهال بخت من زان در برآمد ۱
ببر شد نخل امید من آخر
که یار سرو قدم در برآمد ۲
چو گشتم مبتلا در دست عشقش
مرا غم های عالم غمخوار آمد ۳
روان می پرورد بوس لبانش
که آب زندگی جان پرور آمد ۴
ز فکر کفر و دین ما را شب و روز
خیال زلف و رویت بهتر آمد ۵
مثال سرو قدش راستی را
بباغ خلد طوبی کمتر آمد ۶
اسیری را دمی دیدار خوبش
ز دنیا و ز عقبی خوشتر آمد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۹ - یار با ما پرتوی از نور روی خود نمود
گوهر بعدی:شماره ۲۱۱ - چو نار هجر او جان میگدازد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.