شماره ۲۳۱ - عشق چو جور و ستم آغاز کرد

عشق چو جور و ستم آغاز کرد
بر رخ عاشق در غم باز کرد ۱

شد بجهان رسم نیاز آشکار
شاهد حسنش چو بخود ناز کرد ۲

خواست کند غارت دین و دلم
دیده سوی غمزه غماز کرد ۳

حکم قضا روز ازل جان من
عاشق و قلاش و نظر باز کرد ۴

بلبل جان از قفس تن بجست
بار دگر سوی تو پرواز کرد ۵

دل که جمال رخ خوب تو دید
جان بغم عشق تو دمساز کرد ۶

یافت نوایی ز لبش همچو نی
جان اسیری چو بغم ساز کرد ۷