هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مستی و بی‌خودی در عشق سخن می‌گوید. شاعر خود را رند و می‌نوش معرفی می‌کند و از ساقی و میخانه یاد می‌کند. او از عقل و زهد دوری می‌جوید و به عشق و مستی شراب معنوی اشاره دارد. در نهایت، شاعر بر ضرورت گذر از خودی برای رسیدن به وصال معشوق تأکید می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و استعاره‌های شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند بی‌خودی و گذر از خود نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۵۰ - مستم ز جام عشق و ندارم ز خود خبر

مستم ز جام عشق و ندارم ز خود خبر
ساقی رهان مرا زمن از جرعه دگر ۱

رندیم و باده نوش و بمیخانه معتکف
ز آواز نی برقص و رخ ساقی در نظر ۲

مست مدام نرگس ساقیم آنچنان
کز دست بیخودی نشناسیم پاو سر ۳

جویای عیش و عشرتم ای پیر میکده
با ما ز شاهد و می و میخانه گو خبر ۴

مست شراب جام الستم نه با خودم
با ما ز عقل و زهد مگوئید و خیر وشر ۵

عشاق سر خوشند، بزن ساز مطربا
شه بیت عاشقانه دگر باره گو ز سر ۶

تا با خودی اسیر فراقی اسیریا
گر وصل دوست میطلبی از خودی گذر ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۴۹ - در آرزوی روی تو گشتیم بیقرار
گوهر بعدی:شماره ۲۵۱ - چون دور شد از حسن رخت پرده انوار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.