شماره ۲۵۱ - چون دور شد از حسن رخت پرده انوار

چون دور شد از حسن رخت پرده انوار
شد گنج نهان فاش و عیان شد همه اسرار ۱

گر دیده معنی بودت باز بینی
کان یار عیانست درین صورت اغیار ۲

تاکفر نهان گردد و پیدا شود ایمان
گو پرده آن زلف برانداز ز رخسار ۳

چون نیست شود هستی موهوم ز معلوم
دانی به یقین هست یکی دیده و دیدار ۴

زاهد شود از عشق رخت منکر مشاق
بردار ز رخ پرده که تا آورد اقرار ۵

خورشید جمال تو ز رخ پرده چو برداشت
ذرات جهان محو شد از تابش انوار ۶

جان واله و شیداست در انوار جمالش
ای دل تو کجائی که ببینی رخ دلدار ۷

اسرار حقیقت نکنی فاش بهر کس
زنهار دلا پرده اسرار نگهدار ۸

از دام بلا جان اسیری نشد آزاد
تا شد بکمند خم زلف تو گرفتار ۹