هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق به معشوق و جذابیت‌های او سخن می‌گوید. شاعر از دوستی، عشق، و زیبایی معشوق با استفاده از استعاره‌هایی مانند نهال دوستی، باده، شهد، و خورشید یاد می‌کند. همچنین، مفاهیمی مانند فنا در عشق، از خود بیخود شدن، و جمال‌پرستی در آن دیده می‌شود.
رده سنی: 16+ متن شامل مضامین عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی استعاره‌ها و مفاهیم عمیق عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.

شماره ۲۵۶ - نهال دوستی را در بر آور

نهال دوستی را در بر آور
کنار از ما مجو سرو سمن بر ۱

بده ساقی بسرمستان عشقت
از آن لب باده چون شهد و شکر ۲

بایمان حقیقی جان ما را
بغیر از کفر زلفت نیست رهبر ۳

غبار غیر برروی تو حیف است
برافشان دامن زلف معنبر ۴

بنور دیده جان می توان دید
جمال روی آن خورشید خاور ۵

به یغما ترک چشم مست از ما
دل و دین می برد جان نیز برسر ۶

به سان ذره شیدا گشت جانم
ز تاب آفتاب روی دلبر ۷

بهردم حسن روی دوست بینم
بناز و شیوه غیری مکرر ۸

اسیری از خودی شد محو و بیخود
درآن ساعت که یار آمد برابر ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۵۵ - ای از جمال رویت کون و مکان منور
گوهر بعدی:شماره ۲۵۷ - هرکسی کز لذت درد تو باشد با خبر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.