هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و دلباختگی به معشوق سخن میگوید و از ناصح و زاهد میخواهد که او را با حال خود بگذارند. او عشق را برتر از کفر و اسلام میداند و از زیباییهای معشوق و تأثیر آن بر جان و جهان میسراید. همچنین، اشاره میکند که عشق باعث رهایی از غم دنیا و دین میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند کفر و اسلام و بحث رهایی از دین و دنیا ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامناسب باشد.
شماره ۲۶۴ - مائیم و کنج خلوت و سودای عشق یار
مائیم و کنج خلوت و سودای عشق یار
ناصح تو کار خود کن و ما را باو گذار ۱
جانها معطر و دو جهان پر نسیم شد
تا برفشاند باد صبا زلف مشکبار ۲
بازم خیال زهد مبادا برد ز راه
ساقی مدار منتظرم جام می بیار ۳
تا خانه کرد در دل من عشق مغ بچه
گشتم ز فکر کفر و ز اسلام برکنار ۴
زاهد که توبه میدهد از عاشقی مرا
رویت چو دید می شود از توبه شرمسار ۵
هربار رخ بشیوه دیگر نمایدم
هر روز اگر جمال تو بینم هزار بار ۶
هرکو قدم نهد چو اسیری برای عشق
بازش بگو که با غم دنیا و دین چه کار ۷
ناصح تو کار خود کن و ما را باو گذار ۱
جانها معطر و دو جهان پر نسیم شد
تا برفشاند باد صبا زلف مشکبار ۲
بازم خیال زهد مبادا برد ز راه
ساقی مدار منتظرم جام می بیار ۳
تا خانه کرد در دل من عشق مغ بچه
گشتم ز فکر کفر و ز اسلام برکنار ۴
زاهد که توبه میدهد از عاشقی مرا
رویت چو دید می شود از توبه شرمسار ۵
هربار رخ بشیوه دیگر نمایدم
هر روز اگر جمال تو بینم هزار بار ۶
هرکو قدم نهد چو اسیری برای عشق
بازش بگو که با غم دنیا و دین چه کار ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۳ - ای دل براه عشق ز کونین در گذر
گوهر بعدی:شماره ۲۶۵ - دل و دینم ببرد آن شوخ عیار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.