هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از عشق و اشتیاق به معشوق سخن می‌گوید. شاعر از ترک دنیا و عقبی برای پیوستن به یار می‌گوید و خود را طالب و در پی مطلوب توصیف می‌کند. او از عشق به عنوان نیرویی محرک یاد می‌کند که او را به سوی معشوق می‌کشاند. همچنین، شاعر به نو بودن عشق خود اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که معشوق و عاشق در معنی یکی هستند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک برخی از استعاره‌ها و مفاهیم موجود در شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۳۶۵ - حان الرحیل مابر دلدار میرویم

حان الرحیل مابر دلدار میرویم
لاخوف گو بعشق چو همراه می شویم ۱

هرگز نظر بدنیی و عقبی نیفکنیم
ترک همه گرفته پی یار می رویم ۲

ما طالبیم و در پی مطلوب روز و شب
دایم چو سایه از پی آن نور می دویم ۳

مشتاق حسن روی نگاریم آنچنان
کز شوق یکنفس به شب و روز نغنودیم ۴

مطرب بنای، دم زدم عشق می دمد
تا سر عشق از نفس نای بشنویم ۵

تا کی ز عشق و عاشق کهنه کنی حدیث
عشقم بنو ببین که کنون عاشق نویم ۶

معشوق و عاشق ار چه بمعنی یکی بود
بنگر اسیریا که بمعنی یکی دویم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۶۴ - ما عاشق دیوانه و سرمست لقائیم
گوهر بعدی:شماره ۳۶۶ - ما بر امید وصل تو خلوت نشین شدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.