شماره ۳۹۲ - روشن ز ماه روی تو شد منزل دلم

روشن ز ماه روی تو شد منزل دلم
وز زلف سرکشت همه سوداست حاصلم ۱

گشتم غریق بحر غم و در تعجبم
گر لطف بیکران نکشیدی بساحلم ۲

فکر دقیق من بمیان تو ره نبرد
وز سر غیب آن دهن تنگ غافلم ۳

حقا که ورد من بشب و روز ذکرتست
زیرا که فارغ از همه افکار باطلم ۴

گیرم ز مصحف رخت آیات محکمات
گر ساعد چو سیم تو گردد حمایلم ۵

دوری ز مهرروی تو مارا هلال ساخت
ای وای برمن ار تو نیائی مقابلم ۶

آزاده شد اسیری ز قید بهشت و حور
تا گشته است کوی تو مأوا و منزلم ۷