هوش مصنوعی:
این متن عرفانی درباره عشق به خود و جمال الهی است. شاعر بیان میکند که عشق در آینه خود را میبیند و مجذوب جمال خود میشود. همچنین اشاره میکند که عشق در همه جا ظهور میکند تا کمال خود را نشان دهد. در پایان، شاعر از نقاش ازل یاد میکند که نقش انسان را به تصویر کشیده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۳۱ - تا بما دیدی جمال خویشتن
تا بما دیدی جمال خویشتن
واقفی کلی ز حال خویشتن ۱
عشق در آئینه روی خویش دید
گشت مفتون برجمال خوریشتن ۲
عشق در هرجا ظهوری میکند
بهر اظهار کمال خویشتن ۳
بود عمری مبتلای هجر خویش
تا میسر شد وصال خویشتن ۴
حسن تو بی ما نیارامد دمی
کس چرا خواهد وبال خویش ۵
جست بال و پر زما شهباز عشق
خود پرید آخر ببال خویشتن ۶
کرد نقاش ازل نقش ترا
ای اسیری برمثال خویشتن ۷
واقفی کلی ز حال خویشتن ۱
عشق در آئینه روی خویش دید
گشت مفتون برجمال خوریشتن ۲
عشق در هرجا ظهوری میکند
بهر اظهار کمال خویشتن ۳
بود عمری مبتلای هجر خویش
تا میسر شد وصال خویشتن ۴
حسن تو بی ما نیارامد دمی
کس چرا خواهد وبال خویش ۵
جست بال و پر زما شهباز عشق
خود پرید آخر ببال خویشتن ۶
کرد نقاش ازل نقش ترا
ای اسیری برمثال خویشتن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۰ - جز دیدن دیدار تو ای سرو خرامان
گوهر بعدی:شماره ۴۳۲ - ای ز آفتاب روی تو روشن جهان جان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
