هوش مصنوعی: این متن یک شعر عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر به ستایش جمال و زیبایی معشوق می‌پردازد و تأثیر نور وجود او را در روشنایی جهان و جان‌ها توصیف می‌کند. شاعر معتقد است که بدون انوار جمال معشوق، جهان در تاریکی فرو می‌رفت و همه چیز از زیبایی او منور شده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیده‌ای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های عمیق و زبان شعری کلاسیک، فهم آن را برای گروه‌های سنی پایین‌تر دشوار می‌کند.

شماره ۴۳۹ - الا ای ازمه رویت همه کون و مکان روشن

الا ای ازمه رویت همه کون و مکان روشن
ز خورشید جمالت گشت منزلگاه جان روشن ۱

الا ای آنکه در خوبی نداری هیچ همتائی
ز حسن روی تو بینم زمین و آسمان روشن ۲

جهان در ظلمت نابود بودی مختفی دایم
گر انوار جمال تو نمی کردی جهان روشن ۳

صفات عالم افروزت ز مرآت جهان پیدا
زعکس پرتو ذاتت همه دور و زمان روشن ۴

بزیر پرده عالم بدیدم شاهد حسنت
بنور عارض زیبا دو چشمم شد چنان روشن ۵

جمال نوربخشت شد زمرآت جهان ظاهر
ز نور روی تو باشد دو عالم جاودان روشن ۶

چوشد از دیده سر اسیری نقش غیرت کم
ترا بینم ترا دانم ز پیدا و نهان روشن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۳۸ - ز نار شوق تو ای جان جانان
گوهر بعدی:شماره ۴۴۰ - رب زدنی حیرة فیکم چه می خواهی بدان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.