هوش مصنوعی: این متن عرفانی و عاشقانه بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق الهی است. شاعر از حیرت در برابر جلوه‌های خداوند، اشتیاق به وصال، آتش عشق و رهایی از قید نفس سخن می‌گوید و زاهد را به دلیل طلب بهشت مادی نقد می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.

شماره ۴۴۰ - رب زدنی حیرة فیکم چه می خواهی بدان

رب زدنی حیرة فیکم چه می خواهی بدان
یعنی هر دم جلوه دیگر نما بر عاشقان ۱

گر نمائی با من بیدل دمی روی چو ماه
در سر اندازی بیندازم کله بر آسمان ۲

در غم هجران تو زار و نزارم لیک اگر
یافتم وصل تو از شادی نگنجم در جهان ۳

زآتش عشق تو جان و دل همی سوزد مرا
لطف فرما لحظه بنشین و آن آتش نشان ۴

آه اگر گوید نگارم اشتیاقت عرضه کن
چون کنم چون شرح شوق من نیاید در بیان ۵

زاهدا تو طالب حور و بهشتی لاجرم
ره بمطلوب حقیقی می نیابی جاودان ۶

ای اسیری تا ز قید خود نمی یابی خلاص
کی توانی دید روی نوربخش انس و جان ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۳۹ - الا ای ازمه رویت همه کون و مکان روشن
گوهر بعدی:شماره ۴۴۱ - در خمار هجر تا کی جان من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.