هوش مصنوعی: شاعر در این متن به بیان عشق و اشتیاق خود به معشوق می‌پردازد و از رنج هجران و آرزوی وصال سخن می‌گوید. او زیبایی معشوق را بی‌نظیر می‌داند و معتقد است که تنها در حضور او آرامش می‌یابد. همچنین، شاعر از نمادهایی مانند باده و میخانه برای توصیف حالات عاشقانه استفاده می‌کند و بر اهمیت عشق و دل‌باختگی تأکید می‌ورزد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادهایی مانند باده و میخانه ممکن است نیاز به تفسیر داشته باشد.

شماره ۴۶۰ - جان ما را نیست در عالم بجز این آرزو

جان ما را نیست در عالم بجز این آرزو
کو نشیند یکدمی با دلبر خود روبرو ۱

تا بملک وصل او جان و دلم آرام یافت
سالها از دست هجرانش دویدم سوبسو ۲

حسن روی او عیان دیدم ز مرآت جهان
دیده بینا نه بیند در دو عالم غیر او ۳

باده نابست پیش مست صهبای شهود
ساقی و میخانه و می خواره و جام و سبو ۴

در دل صافی توان دیدن جمال روی دوست
زاهدا آن دل نداری در پی اش هرزه مپو ۵

زنگ غم ز آئینه دل میزداید چار چیز
آب و دیگر باده و گشت چمن، روی نکو ۶

غیرت جان اسیری در نماز عشق بین
جز به محراب دو ابروی تو نارد سرفرو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۵۹ - تا جان ماست مونس خیل خیال تو
گوهر بعدی:شماره ۴۶۱ - واله و شیداست جانم در هوای عشق تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.