هوش مصنوعی: شاعر بیان می‌کند که دلش به جفای عشق عادت کرده و مشکلات برایش آسان شده‌اند. درد عشق را شفای دل درویش خود می‌داند و معتقد است هر کس چنین نباشد، نامرد است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین استفاده از واژه‌هایی مانند 'نامرد' نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح مفهوم دارد.

شماره ۲۰ - تا دل بجفای عشق تو خو کردست

تا دل بجفای عشق تو خو کردست
صد کوه بلا به پیش او چون گردست ۱

درد تو شفای این دل درویش است
هرکس نه چنین بود یقین نامردست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹ - از نور تجلی تو عالم پیداست
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - پیوسته مرا از او جگر پرخونست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.