شماره ۱۶ - دوش اندر بزم وصل یار بودم تا بروز

دوش اندر بزم وصل یار بودم تا بروز
شب همه شب مست آن دیدار بودم تا بروز ۱

بی رقیب و مدعی در گلشن عیش و طرب
هم نشین با آن گل بی خار بودم تا بروز ۲

گه گهی در خواب مستی بیخود و گاهی دگر
در هوای روی او بیدار بودم تا بروز ۳

با خیال چشم مخمورش چو رند می پرست
یکدودم مست و دمی هشیار بودم تا بروز ۴

دل پی دلبر برفت و باز آمد دلبرم
دور از آن مه بی دل و دلدار بودم تا بروز ۵

شب ز فکر زلف او جان بود اندر پیچ و تاب
وز رخ او غرقه در انوار بودم تا بروز ۶

بی اسیری فارغ از اغیار و طعن مدعی
در تماشای جمال یار بودم تا بروز ۷