هوش مصنوعی:
شاعر از ساقی میخواهد با آب حیات پیاله را پر کند تا غمهای دیرینه از دل زدوده شود. بلبل از گل جفا میشنود و آرزو میکند که رسالهاش به باد سپرده شود. آه شمع باعث شکفتگی رخت میشود و شمع از باد نمیهراسد. شاعر از دراز کردن دست به سوی وصال منع میکند، چرا که نواله به زهر آلوده است. بخت همچنان در خواب است و شاعر از شاهی میپرسد که چرا ناله را تیز میکنی.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۵ - ساقی به آب خضر نشان ده پیاله را
ساقی به آب خضر نشان ده پیاله را
کز دل برون کنیم غم دیر ساله را ۱
بلبل ز روی گل همه حرف جفا شنید
آه ار ورق به باد دهند این رساله را ۲
هر دم شکفته تر شود از آه من رخت
از رهگذار باد چه غم شمع لاله را؟ ۳
برخوان وصل دست ارادت مکن دراز
کالوده کرده اند به زهر این نواله را ۴
بخت غنوده را سر خواب است همچنان
شاهی چه تیز می کنی آهنگ ناله را؟ ۵
کز دل برون کنیم غم دیر ساله را ۱
بلبل ز روی گل همه حرف جفا شنید
آه ار ورق به باد دهند این رساله را ۲
هر دم شکفته تر شود از آه من رخت
از رهگذار باد چه غم شمع لاله را؟ ۳
برخوان وصل دست ارادت مکن دراز
کالوده کرده اند به زهر این نواله را ۴
بخت غنوده را سر خواب است همچنان
شاهی چه تیز می کنی آهنگ ناله را؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴ - ابر آمد و بگریست بر اطراف چمنها
گوهر بعدی:شماره ۶ - جان بهر تو در بلاست ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.