هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او از سوختن در آتش عشق، نگاه پر از درد معشوق، و بیپناهی خود در این راه مینالد. همچنین، به لطف و بخشش معشوق امید دارد و از خطاهای خود سخن میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و بیپناهی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۱۲ - بسوخت آتش عشق تو بیگناه مرا
بسوخت آتش عشق تو بیگناه مرا
بدوخت ناوک چشمت به یک نگاه مرا ۱
به شمع نسبت بالای دلکشت کردم
روا بود که بسوزی بدین گناه مرا ۲
فتاده بر سر راه تو روی از آن مالم
که پیر عشق چنین کرد رو به راه مرا ۳
به سایه که گریزم در این بلا که منم
چو اهتمام تو نگرفت در پناه مرا؟ ۴
خطای شاهی بیچاره را قلم درکش
که هست لطف عمیم تو عذر خواه مرا ۵
بدوخت ناوک چشمت به یک نگاه مرا ۱
به شمع نسبت بالای دلکشت کردم
روا بود که بسوزی بدین گناه مرا ۲
فتاده بر سر راه تو روی از آن مالم
که پیر عشق چنین کرد رو به راه مرا ۳
به سایه که گریزم در این بلا که منم
چو اهتمام تو نگرفت در پناه مرا؟ ۴
خطای شاهی بیچاره را قلم درکش
که هست لطف عمیم تو عذر خواه مرا ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - تلخ است بی تو صبر، دل غم فزوده را
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - خرابیم، از دل ای بیرحم گه گه یاد کن ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.