هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از درد عشق و فراق مینالد و از معشوق میخواهد که به یاد او باشد و رحمتی کند. او خود را سگ کوی معشوق میخواند و از غم و تنهایی میگوید، اما در عین حال به عشق به عنوان یک نیروی متعالی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند 'سگ کوی توایم' و 'خون جگر خوردن' ممکن است نیاز به درک عمیقتری از ادبیات و عرفان داشته باشد.
شماره ۱۳ - خرابیم، از دل ای بیرحم گه گه یاد کن ما را
خرابیم، از دل ای بیرحم گه گه یاد کن ما را
سگ کوی توایم، آخر به سنگی شاد کن ما را ۱
دلم بار دگر لاف علامی میزند جایی
بیا ای غم به مرگ تو مبارک باد کن ما را ۲
درت کعبه است و ما ارباب حاجت، رحمتی فرما
رخت عید است و ما زندانیان، آزاد کن ما را ۳
به تنهایی بسی خون جگر خوردیم با یادت
تو هم چون با حریفان باده نوشی، یاد کن ما را ۴
نمی دانم چو شاهی غیر عشق این پارسا کاری
خدا را گر تو میدانی بیا ارشاد کن ما را ۵
سگ کوی توایم، آخر به سنگی شاد کن ما را ۱
دلم بار دگر لاف علامی میزند جایی
بیا ای غم به مرگ تو مبارک باد کن ما را ۲
درت کعبه است و ما ارباب حاجت، رحمتی فرما
رخت عید است و ما زندانیان، آزاد کن ما را ۳
به تنهایی بسی خون جگر خوردیم با یادت
تو هم چون با حریفان باده نوشی، یاد کن ما را ۴
نمی دانم چو شاهی غیر عشق این پارسا کاری
خدا را گر تو میدانی بیا ارشاد کن ما را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲ - بسوخت آتش عشق تو بیگناه مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - زلف تو در کمند جنون می کشد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.