هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر شاعر سخن میگوید. شاعر از گذر بهار و ضرورت توجه به معشوق میگوید، از زیبایی لب و موهای معشوق یاد میکند و به شبهای مهتابی و بادهنوشی اشاره دارد. همچنین، مفاهیم عرفانی مانند عشق، مرگ و عبادت نیز در آن دیده میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است نیاز به توضیح بیشتری داشته باشد. همچنین، برخی اشارات مانند بادهنوشی و مفاهیم مرتبط با مرگ برای مخاطبان جوانتر نیاز به تفسیر دارد.
شماره ۱۷ - کجایی ای ز رویت لاله را ناب
کجایی ای ز رویت لاله را ناب
بهار خرمی بگذشت، دریاب ۱
لبت با آن دو زلف و رخ چه نیکوست
خوش آید باده در شبهای مهتاب ۲
دلا احرام آن در بسته ای، چیست؟
قدم ننهاده فکری کن در این باب ۳
به صد چندان لطافت، چشمه ی خضر
نیارد ریختن بر دست او آب ۴
دلم زانرو رود دنبال آن چشم
که شب ناخفته را آسان برد خواب ۵
چو عشق آمد، اجل گو شاد بنشین
که مردن را مرتب گشت اسباب ۶
ز کویش رخ منه در کعبه شاهی
که یک سجده نشاید در دو محراب ۷
بهار خرمی بگذشت، دریاب ۱
لبت با آن دو زلف و رخ چه نیکوست
خوش آید باده در شبهای مهتاب ۲
دلا احرام آن در بسته ای، چیست؟
قدم ننهاده فکری کن در این باب ۳
به صد چندان لطافت، چشمه ی خضر
نیارد ریختن بر دست او آب ۴
دلم زانرو رود دنبال آن چشم
که شب ناخفته را آسان برد خواب ۵
چو عشق آمد، اجل گو شاد بنشین
که مردن را مرتب گشت اسباب ۶
ز کویش رخ منه در کعبه شاهی
که یک سجده نشاید در دو محراب ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - دلم گر داشت وقتی خرمی ها
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - سروی از باغ ارم سایه بر این خاک انداخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.