شماره ۲۹ - جفای تو بر دل بغایت خوشست

جفای تو بر دل بغایت خوشست
ز شه بر رعیت رعایت خوشست ۱

از آن غمزه و لب به پیش خیال
گهی شکر و گاهی شکایت خوشست ۲

به دشنام تلخم مسوز ای رقیب
که از لعل یار این حکایت خوشست ۳

خطت آیت حسن و لب وقف آن
به سرخ و سیه وقف آیت خوشست ۴

بخونریز عاشق بهانه مجوی
که قتل چنین بی جنایت خوشست ۵

کرامت به رندی بدل کرد شیخ
که در ملک عشق این ولایت خوشست ۶

بهر بیت شاهی نظر کن، ببین
کش آغاز، خوب و نهایت، خوشست ۷