شماره ۳۱ - مرا سری است که بر خاک آستانه اوست

مرا سری است که بر خاک آستانه اوست
چو تیر غمزه کشد جان و دل نشانه اوست ۱

شب دراز چه پرسی که چیست حالت شمع؟
دلیل سوز دلش رنگ عاشقانه اوست ۲

در این صحیفه نخواندم خط خطا، زانرو
که هر چه مینگرم نقش کارخانه اوست ۳

عجب مدار که خواب اجل برد ناگه
مرا که شب همه شب گوش بر فسانه اوست ۴

سرود مجلس اگر نیست گفته شاهی
چگونه دیده خلقی تر از ترانه اوست؟ ۵