هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از دلبستگی و رنجهای عشق سخن میگوید. او از نگاه جادویی معشوق، درد فراق، و تأثیر عمیق عشق بر دل خود مینویسد. همچنین، اشارهای به مفاهیم معنوی مانند فردوس و زاهد دارد که نشاندهندهی بعد عرفانی شعر است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا، درک شعر را برای سنین پایینتر دشوار میکند.
شماره ۴۰ - وقتی دل آواره در آن کو گذری داشت
وقتی دل آواره در آن کو گذری داشت
با نرگس جادوی تو پنهان نظری داشت ۱
گفتی: خبر دوست شنیدی چه شدت حال؟
اینها ز کسی پرس که از خود خبری داشت ۲
دل ناوک مژگان ترا سینه سپر کرد
پیکان تو چون با دل آزرده سری داشت ۳
زاهد بهوای حرم از کوی تو شد دور
خود کوی تو در روضه فردوس دری داشت ۴
صد چاک شد از دست فراقت دل شاهی
چون لاله، که با داغ تو خونین جگری داشت ۵
با نرگس جادوی تو پنهان نظری داشت ۱
گفتی: خبر دوست شنیدی چه شدت حال؟
اینها ز کسی پرس که از خود خبری داشت ۲
دل ناوک مژگان ترا سینه سپر کرد
پیکان تو چون با دل آزرده سری داشت ۳
زاهد بهوای حرم از کوی تو شد دور
خود کوی تو در روضه فردوس دری داشت ۴
صد چاک شد از دست فراقت دل شاهی
چون لاله، که با داغ تو خونین جگری داشت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹ - صبا تا ز زلف تو بویی نداشت
گوهر بعدی:شماره ۴۱ - عمر بگذشت و دلم جز عاشقی کاری نیافت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
