هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و دلدادگی به معشوق سخن میگوید و از زیباییهای طبیعت مانند باغ و گلها برای توصیف احساسات خود استفاده میکند. او از داغ عشق و سودای معشوق مینالد و دلبستگی شدید خود را به وی بیان میکند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک زیباییشناسی شعر کلاسیک فارسی معمولاً به سطحی از بلوغ فکری و ادبی نیاز دارد که بیشتر در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۵۰ - هر کسی موسم گل گوشه باغی دارد
هر کسی موسم گل گوشه باغی دارد
ساکن کوی تو از روضه فراغی دارد ۱
من در این کوی خوشم، گر چه به جنت رضوان
مجلس خرم و آراسته باغی دارد ۲
لاله بین چاک زده پیرهن خون آلود
مگر او نیز ز سودای تو داغی دارد ۳
دل من در شب گیسوی تو ره گم کرده است
مگرش روی تو در پیش چراغی دارد ۴
فکر سودای سر زلف تو دارد شاهی
ظاهر آنست که آشفته دماغی دارد ۵
ساکن کوی تو از روضه فراغی دارد ۱
من در این کوی خوشم، گر چه به جنت رضوان
مجلس خرم و آراسته باغی دارد ۲
لاله بین چاک زده پیرهن خون آلود
مگر او نیز ز سودای تو داغی دارد ۳
دل من در شب گیسوی تو ره گم کرده است
مگرش روی تو در پیش چراغی دارد ۴
فکر سودای سر زلف تو دارد شاهی
ظاهر آنست که آشفته دماغی دارد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹ - باز این سر بی سامان، سودای کسی دارد
گوهر بعدی:شماره ۵۱ - خدنگ او که بجان مژده هلاک برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
