هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عشق و دلبستگی سخن میگوید. شاعر از غم و جنون ناشی از عشق شکایت دارد و اشاره میکند که عشق او را به غم و اندوه نامزد کرده است. همچنین، از بیقراری و میل به معشوق با قدی بلند مانند سرو صحبت میکند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۵۴ - دل زلف ترا گرفت، بد کرد
دل زلف ترا گرفت، بد کرد
شبگیر بد از برای خود کرد ۱
ایام بخون من کمین داشت
خاصه که غم تواش مدد کرد ۲
ما را به جنون چه جای طعنه
پیش تو که دعوی خرد کرد؟ ۳
زد قرعه بنام هر کسی عشق
ما را به غم تو نامزد کرد ۴
شاهی چو صبا دمی نیاسود
تا میل بتان سرو قد کرد ۵
شبگیر بد از برای خود کرد ۱
ایام بخون من کمین داشت
خاصه که غم تواش مدد کرد ۲
ما را به جنون چه جای طعنه
پیش تو که دعوی خرد کرد؟ ۳
زد قرعه بنام هر کسی عشق
ما را به غم تو نامزد کرد ۴
شاهی چو صبا دمی نیاسود
تا میل بتان سرو قد کرد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳ - مرا عشقت از ره برون میبرد
گوهر بعدی:شماره ۵۵ - گرم عشقت عنان دل نگیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.