هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به زیباییهای زندگی و ناپایداری آن اشاره دارد. شاعر از عشق، رنجهای زندگی، و نعمتهای الهی سخن میگوید و به خواننده یادآوری میکند که جهان همواره در حال تغییر است. همچنین، در بخشی از شعر، به رابطهی عاشقانه و فداکاری در راه معشوق اشاره شده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به رنج و ناپایداری زندگی نیازمند تجربهی بیشتری است تا به درستی درک شود.
شماره ۶۰ - مبارک، منزلی کان خانه را ماهی چنین باشد
مبارک، منزلی کان خانه را ماهی چنین باشد
همایون، کشوری کان عرصه را شاهی چنین باشد ۱
یک امروزی عتاب آلوده دیدم روی او، مردم
کسی را جان کجا ماند، اگر ماهی چنین باشد؟ ۲
ز رنج و راحت گیتی، مرنجان دل، مشو خرم
که آئین جهان گاهی چنان گاهی چنین باشد ۳
غمش تا یار من شد، روی در راه عدم کردم
خوشست آوارگی آن را که همراهی چنین باشد ۴
به خنده گفت: شاهی، تیغ رانم بر سرت روزی
نیم نومید از این دولت، که ناگاهی چنین باشد ۵
همایون، کشوری کان عرصه را شاهی چنین باشد ۱
یک امروزی عتاب آلوده دیدم روی او، مردم
کسی را جان کجا ماند، اگر ماهی چنین باشد؟ ۲
ز رنج و راحت گیتی، مرنجان دل، مشو خرم
که آئین جهان گاهی چنان گاهی چنین باشد ۳
غمش تا یار من شد، روی در راه عدم کردم
خوشست آوارگی آن را که همراهی چنین باشد ۴
به خنده گفت: شاهی، تیغ رانم بر سرت روزی
نیم نومید از این دولت، که ناگاهی چنین باشد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۹ - کسی کش مهر خوبان کار باشد
گوهر بعدی:شماره ۶۱ - یار خط بر روی زیبا میکشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.