هوش مصنوعی:
متن بیانگر از دست رفتن یار و مهربانیهای اوست. شاعر از تغییر حال یار و ناپدید شدن محبتها و توجهات گذشته مینالد و به یاد روزهای خوش گذشته حسرت میخورد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، بیان حسرت و اندوه نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۶۹ - یار با ما چنانکه بود، نماند
یار با ما چنانکه بود، نماند
مه من مهربان که بود، نماند ۱
دل بر آن آشنا که بود، برفت
سر بر آن آستان که بود، نماند ۲
لطف هر دم که مینمود، گذشت
پرسش هر زمان که بود، نماند ۳
هر دمش سوی من بگوشه چشم
عشوه های نهان که بود، نماند ۴
چه در آن کوی مانده ای، شاهی
یار چون بر همان که بود، نماند ۵
مه من مهربان که بود، نماند ۱
دل بر آن آشنا که بود، برفت
سر بر آن آستان که بود، نماند ۲
لطف هر دم که مینمود، گذشت
پرسش هر زمان که بود، نماند ۳
هر دمش سوی من بگوشه چشم
عشوه های نهان که بود، نماند ۴
چه در آن کوی مانده ای، شاهی
یار چون بر همان که بود، نماند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸ - ما برفتیم و دل آواره در کویت بماند
گوهر بعدی:شماره ۷۰ - تا بر گل تو جعد گره گیر بسته اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.