هوش مصنوعی: این شعر با استفاده از استعاره‌ها و تصاویر شاعرانه، احساسات عمیق عاشقانه و غمگین را بیان می‌کند. شاعر از غمزه‌های معشوق، رنج عاشقان، و تأثیر نگاه معشوق بر زندگی خود سخن می‌گوید. همچنین، از مفاهیمی مانند فداکاری، عشق ناکام، و درد فراق استفاده شده است.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، مضامین عاشقانه و غمگین آن برای سنین بالاتر مناسب‌تر است.

شماره ۷۷ - پیکان غمزه را چو بتان آب میدهند

پیکان غمزه را چو بتان آب میدهند
اول نشان به سینه احباب میدهند ۱

خاک رهش به مردم آسوده کی رسد
کاین توتیا به دیده بیخواب میدهند ۲

سیلی میان هر مژه ما را ز روی تست
صد خار را ز بهر گلی آب میدهند ۳

مژگان تو که یاری آن چشم میکنند
تیغی کشیده در کف قصاب میدهند ۴

شاهی به مجلس غم از آن میرود ز دست
کش ساقیان دیده می ناب میدهند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۶ - بزنجیر زلفت دل ماست در بند
گوهر بعدی:شماره ۷۸ - وقت گل، خوبان چو بزم عیش در صحرا نهند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.